آپنه خواب چه میکند؟
سپس، ناحیه مورد نظر واقعی (که به صورت دستی علامتگذاری شده است) با ناحیه علامتگذاری شده توسط الگوریتم مقایسه شد. سیستم فعلی برای ارائه خروجی بدون خطا هنگام حرکت/چرخش نوزاد، نیاز به بهروزرسانی دورهای ناحیه مورد نظر توسط شبکه عصبی دارد. اما این دقت نیاز به شرایط نوری خوب دارد. دقت تشخیص الگوی تنفس را میتوان با ادغام چندین ناحیه مورد نظر بهبود بخشید. تشخیص الگوی تنفس (و بنابراین تشخیص ناهنجاری) قابل مقایسه است اما دقت کمتری دارد زیرا گاهی اوقات حرکت نوزاد فقط به دلیل تنفس اتفاق نمیافتد. جدول II نشان میدهد که الگوریتم تشخیص نوزاد دقت بسیار بالایی دارد. شرکت داروسازی مموری به ویژه در مورد مولکول MEM 1414 خود بسیار موفق است – جذابیتی که در ژوئیه 2002، زمانی که شرکت روش موافقت کرد در توسعه آن شریک باشد، تصویب شد. با این حال، شریک خواب آنها تقریباً همیشه آسیب میبیند. با این حال، در بسیاری از موارد، فقط از طریق ضریب همبستگی با یک مرجع مقایسه میشود، یا حداقل این مقدار بیشترین تأکید را دارد. مقدار شدت هر پنجره به عنوان خروجی ارائه میشود. یک دوربین رزبری پای با کیفیت 720p برای ورودی ویدیو استفاده شد و از سروو موتورهای TowerPro SG90 برای چرخاندن این دوربین مطابق با خروجی شبکه محلیسازی نوزاد استفاده شد.
شکل 4) که روانتر است و با الگوی تنفس واقعی نوزاد مطابقت دارد. آزمایش در سه مرحله (1) تشخیص نوزاد، (2) تجزیه و تحلیل الگوی تنفس و (3) تشخیص ناهنجاری انجام شد. مجموعه داده دیگری (1000 تصویر شامل 200 تصویر نوزاد) (با دریافت تصاویر از تصاویر گوگل و علامتگذاری آنها) برای آموزش و آزمایش الگوریتم تشخیص نوزاد ایجاد شد. بخشی از مجموعه دادهها توسط آقای دینیدو باتیا (Sysco Labs) جمعآوری شد. دقت الگوریتم تشخیص ناهنجاری را میتوان با ترکیب یک مجموعه داده شامل الگوهای تنفسی نوزادان سالم و نوزادان مبتلا به آپنه خواب بهبود بخشید. مجموعه داده ویدیویی با ضبط الگوهای تنفسی 8 نوزاد در بیمارستان تهیه شد. یک بررسی در سال ۲۰۲۱ نشان میدهد که فعالیت بدنی منظم، الگوهای خواب را در بزرگسالان مبتلا به بیخوابی و علائم آپنه انسدادی خواب بهبود میبخشد. یک مطالعه جدید، ارتباط بین آپنه خواب و افزایش سطح یک پروتئین سمی مغز را که معمولاً با بیماری آلزایمر مرتبط است، نشان میدهد و شواهد رو به رشدی را که مشکلات خواب را با شروع بیماریهای عصبی مرتبط میکند، تقویت میکند.
آیا آپنه خواب درمان قطعی دارد؟
شاخص آپنه-هیپوپنی (AHI) یکی از پرکاربردترین پارامترهای مطالعه خواب است که امکان ارزیابی شدت آپنه انسدادی خواب و همچنین قابلیت اطمینان دستگاهها و روشهای جدید را فراهم میکند. این محرک با کاهش ۶۸ درصدی شاخص آپنه-هیپوپنی (AHI) همراه بود، از ۲۹.۳ رویداد در ساعت به ۹.۰ رویداد در ساعت در ۱۲ ماه. این مطالعه نشان داد که بیماران مبتلا به OSA، ۴۰ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به گلوکوم هستند. اما بین سنین ۵۰ تا ۷۰ سال، تفاوت بین این دو گروه کمتر میشود و مردان تنها دو برابر زنان احتمال دارد که OSA را تجربه کنند. سندرم آپنه خواب پیچیده، که آپنه خواب مرکزیِ نیازمند درمان نیز نامیده میشود، ترکیبی از OSA و CSA است. وزوز گوش شاخص خوبی است که ممکن است شما یک اختلال خواب تشخیص داده نشده داشته باشید، از جمله ارتباط بین وزوز گوش و آپنه خواب. اما اگر پزشک شما مشکوک به آپنه خواب باشد – وضعیتی که در آن تنفس شما هنگام خواب متوقف میشود یا مختل میشود – ممکن است کاندیدای خوبی برای آزمایش آپنه خواب در منزل باشید. دکتر بکر میگوید، گاهی اوقات یکی از اشکال آپنه خواب غالبتر از دیگری است، به این معنی که ممکن است کسی کمی بیشتر از مؤلفه آپنه انسدادی خواب یا کمی بیشتر از مؤلفه آپنه خواب مرکزی داشته باشد.
استرس یکی از احساساتی است که بسیاری از افراد در هدایت آن به شیوهای سازنده مشکل دارند. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۷، اکثر مردم ترجیح میدهند به یک پهلو بخوابند، بنابراین احتمالاً تشکهای زیادی پیدا خواهید کرد که برای رفع نیازهای خواب شما طراحی شدهاند. مطمئن شوید که ماسک شما راحت است و هنگام حرکت در هنگام خواب لیز نمیخورد. اگرچه این ماسکها معمولاً فقط در موارد خفیف تا متوسط کار میکنند، اما میتوانند برای بیماران آپنه خواب که به دلایل دیگری نمیتوانند از دستگاه CPAP استفاده کنند، تسکین دهنده باشند. آذربرزین و همکارانش در تلاش برای روشن کردن فواید قلبی CPAP، دادههای سه آزمایش جداگانه را که CPAP را برای افراد مبتلا به آپنه خواب آزمایش کرده بودند، جمعآوری کردند. افراد مبتلا به بروکسیسم (دندان قروچه) ممکن است دچار اختلالات TMJ نیز شوند. اگر از آپنه خواب رنج میبرید، دستگاه CPAP ممکن است راه حل باشد. افرادی که علائم آپنه خواب، مانند خروپف بلند، نفس نفس زدن در طول خواب یا خوابآلودگی بیش از حد در طول روز را دارند، باید با پزشک مراقبتهای اولیه خود صحبت کنند.
