درمانهایی برای مدیریت علائم IPF شامل مشکلات تنفسی، سرفه و موارد دیگر (3)
مهم است که سرعت خود را تنظیم کنید و به بدن خود گوش دهید تا از فشار بیشتر بر عضلات خود جلوگیری کنید. این روش درمانی در حال حاضر برای بیماران مبتلا به OSA خفیف، کودکان، بیماران با شاخص توده بدنی ۳۳ کیلوگرم بر متر مربع یا بیشتر، یا بیمارانی که با موفقیت از CPAP استفاده میکنند اما ممکن است در مورد یک رویکرد جایگزین کنجکاو باشند، مناسب تلقی نمیشود. چسب زدن دهان میتواند یک درمان جایگزین در بیماران مبتلا به OSA خفیف قبل از روی آوردن به درمان CPAP یا مداخله جراحی باشد. به بیماران توصیه میشود که هر شب از دستگاه استفاده کنند و به آرامی سطح تحریک را در یک محدوده محدود به مدت یک ماه تنظیم کنند. تحریک راه هوایی فوقانی برای آپنه انسدادی خواب. کلینیک آپنه خواب در هاردویل کجاست؟ آپنه خواب همچنین به کورتیزول، هورمون استرس که مانع استفاده سلولها از انسولین میشود، کمک میکند. اگر پزشک شما اطلاعات زیادی در مورد اختلالات خواب ندارد، از او بخواهید که شما را به یک متخصص اختلالات خواب یا متخصص ریه ارجاع دهد. با ارائه هرچه بیشتر اطلاعات در مورد سابقه پزشکی خود، به بیمه گران این فرصت را میدهید که خطر شما را بهتر درک کنند و تصمیم آگاهانهتری در مورد تأیید شما بگیرند.
کاربران همچنین میتوانند حلقههای خود را برای یک روز، هفته، ماه یا بیشتر بدون تأثیر بر روند جوایزشان متوقف کنند و به کاربران این امکان را میدهند که یک روز استراحت برنامهریزی کنند، از آسیبدیدگی خود مراقبت کنند یا فقط یک روز مرخصی بگیرند. در نهایت، این کاهش یا مکث در تنفس ممکن است به شما علامت بیدار شدن بدهد و ممکن است با صدای خرناس بلند یا نفس نفس زدن از خواب بیدار شوید. هر بار که تنفس متوقف میشود، مغز به فرد خرناسکش سیگنال میدهد که بیدار شود و شروع به تنفس کند – گاهی اوقات صدها بار در یک شب. یک راه برای انجام این کار این است که قبل از خاموش شدن چراغها، به خودتان زمان کافی برای استراحت در شب بدهید. درد زبان با گذشت زمان با سازگاری، برنامهریزی مجدد دستگاه یا هر دو بهبود یافت. عوارض جانبی غیر جدی شامل درد موقت در محلهای برش، ضعف گذرای زبان و درد زبان بود. هر کسی که دارو مصرف میکند باید در مورد عوارض جانبی احتمالی که بر قلب تأثیر میگذارد با پزشک صحبت کند. یک چشمپزشک یا پزشک دیگر میتواند به شما در ایجاد یک پوشش محافظ چشم برای پوشیدن در شب کمک کند. تغییرات سبک زندگی، مانند کاهش وزن، اجتناب از مصرف الکل نزدیک به زمان خواب یا خوابیدن به پهلو، میتواند به توقف خروپف کمک کند.
باید به دنبال نشانگرهای زیستی رایج بود که به تشخیص زودهنگام IPF کمک میکنند. با این حال، از بین آنها، تنها ۱ نفر از هر ۴ نفر تشخیص دقیقی دریافت میکند. با این حال، این نشانگرها برای همه کسانی که خروپف میکنند مناسب یا ضروری نیستند. تقریباً همه گاهی اوقات خروپف میکنند، اما برای برخی افراد میتواند یک مشکل مزمن باشد. افرادی که خوابآلودگی بیش از حد در طول روز دارند، ۲.۵ برابر بیشتر احتمال دارد که دچار آسیب در محل کار شوند. افزایش جمعیت سالمندان منجر به افزایش شیوع اختلالات خواب، به ویژه آپنه انسدادی خواب شده است که در افراد بالای ۶۰ سال شایعتر است. دولت ژاپن استراتژیهای سلامت خواب را در چارچوبهای سلامت ملی ادغام کرده و تشخیص زودهنگام و درمان به موقع را تشویق میکند. با استفاده از محاسبهگر BMI رایگان موسسه ملی قلب، ریه و خون، اطلاعات بیشتری کسب کنید. اما در بیشتر موارد، بیهوش شدن در زیر آب به دلیل حبس نفس کشنده است. تمرینات سخت ممکن است انرژی بیشتری از شما بگیرد و نیاز شما به خواب با کیفیت را افزایش دهد.
درباره تب بیشتر بدانید. خشکی چشم بیشتر در افرادی که از دستگاه CPAP استفاده میکنند، دیده میشود، به این معنی که اگر از CPAP برای کمک به تنفس در خواب استفاده میکنید، توجه به علائم خشکی چشم مهم است. خوابآلودگی بیش از حد ممکن است برای افراد مختلف معانی متفاوتی داشته باشد. خوابآلودگی در ساعات بیداری، فراموشی و تحریکپذیری تنها برخی از راههایی هستند که آپنه خواب ممکن است بر سلامت و تندرستی شما تأثیر بگذارد. بیدار شدن با تپش قلب لزوماً جای نگرانی ندارد، اما بهتر است به پزشک مراجعه کنید. هر کسی که اغلب متوجه تغییرات در ریتم قلب میشود، باید به پزشک مراجعه کند زیرا ممکن است نشان دهنده یک مشکل اساسی در سلامت باشد. تصویر با اجازه از Inspire Medical Systems بازنشر شده است. اگر فردی سابقه بیماری قلبی یا علائم حمله قلبی مانند درد قفسه سینه داشته باشد، به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد. نوردرمانی روشن نیز ممکن است برای درمان بیخوابی در افرادی که بیماری پارکینسون دارند مفید باشد. از آنجا، پزشک شما یک دوره درمانی را توصیه میکند که ممکن است شامل درمان CPAP باشد. مطالعه محوری تحریک عصب زیرزبانی، آزمایش «درمان تحریکی برای کاهش آپنه» (STAR) بود که توسط دکتر پاتریک جی. استرول جونیور و دیگران در مجله پزشکی نیوانگلند در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این آزمایش شامل ۱۲۶ بیمار مبتلا به OSA بود که در شروع یا حفظ درمان با فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) مشکل داشتند.
