8 بالش ضد خروپف برتر
با این حال، همانطور که مطالعات تأمین مالی شده توسط NHLBI نشان داده است، آپنه خواب در صورت عدم درمان میتواند عواقب شدیدی برای سلامتی در طول زمان داشته باشد. شیوع آپنه خواب برای آپنه خواب مرکزی (CSA) 0.7٪، برای آپنه خواب انسدادی (OSA) 14.0٪ و برای افراد بدون آپنه خواب 85.3٪ بود. اگر در مورد جمعیت خود فکر کنید، ابتلای 50 تا 90 درصد از بیماران به OSA عدد بزرگی است. بنابراین فکر میکنم منطقی است که به نواحی مرکزی بدن آسیب برساند که منجر به آپنه خواب میشود.» اما بعد از حدود یک ساعت، احساس آرامش زیادی کردم و کمی سرخوشی خفیف. مطالعات بسیار متفاوتی وجود داشت که صادقانه بگویم، انتخاب آنها دشوار بود، اما ما چند مطالعه را که احساس میکردیم میتوانیم کمی عمیقتر به آنها بپردازیم، انتخاب کردیم و در مورد هر یک از این مطالعات صحبت خواهیم کرد. بعد از اینکه دندانپزشکم از دندان نیش من قالب گرفت، در عرض چند هفته MAD گرفتم. این یک کارآزمایی تصادفی کنترلشده بود که در آن افراد مورد آزمایش یا تیرزپاتید (نام تجاری، مونجارو) یا دارونما دریافت کردند. اگر به اختلال خواب، مانند بیخوابی مزمن یا سندرم پای بیقرار (RLS) مبتلا هستید، درمان میتواند به شما کمک کند تا بهتر بخوابید و بیدار شوید. از آنجایی که تنفس دهانی، خروپف وجود دارد، آنها با خشکی دهان و عفونت دستگاه تنفسی فوقانی از خواب بیدار میشوند.
شما در طول شب با نفس نفس زدن یا خفگی از خواب بیدار میشوید. بوکانان این سوال را مطرح کرد که آیا درمان با CPAP با کاهش خطر مرگ و میر مرتبط است یا خیر. وضعیتی به نام تنفس شین-استوکس میتواند افراد مبتلا به نارسایی شدید قلبی را تحت تأثیر قرار دهد و میتواند با آپنه خواب مرکزی مرتبط باشد. کارشناسان این نظریه را مطرح میکنند که آپنه خواب ممکن است مرحله طبیعی حرکت سریع چشم (REM) در خواب را مختل کند، که میتواند علائم PTSD مانند کابوسها را بدتر کند. به همین دلیل است که اکنون یک شرکت یادگیری عمیق در تلاش است تا از ارتباط بین ضربان قلب و دیابت چیزی کشف کند. من و دکتر کیم هر دو خوش شانس بودیم که در کنفرانس سالانه انجمن دیابت آمریکا که اخیراً در ماه ژوئن در اورلاندو برگزار شد، شرکت کردیم. این موضوع در کنفرانس انجمن دیابت آمریکا برجسته شد. ما میدانیم که بیش از 50٪ از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 آپنه انسدادی خواب دارند و برخی مطالعات حتی نقل کردهاند که 90٪ از گروههای جمعیتی آنها آپنه خواب داشتهاند.
به نظر میرسد رابطهای دو طرفه بین دیابت و OSA وجود دارد. به نظر من حتی چشمگیرتر این است که برای حدود 50٪ از بیماران مصرف کننده تیرزپاتید، OSA آنقدر بهبود مییابد که حتی ممکن است نیازی به استفاده از دستگاههای CPAP نداشته باشند. رابطه بین OSA و صرع احتمالاً پیچیده است. به گفته بوکانان، داروهای صرع و رژیمهای غذایی خاص ممکن است بر ترکیب بدن تأثیر بگذارند که به نوبه خود میتواند بر خطر ابتلا به OSA تأثیر بگذارد، همانطور که داروهای مرتبط با بیماریهای روانی همراه نیز میتوانند تأثیر بگذارند. در میان افراد ۱ تا ۱۸ ساله، نسبت مرگ و میر استاندارد (SMR) برای افراد مبتلا به صرع کنترل نشده ۲۷.۷ بود. برای افراد مبتلا به OSA همراه، SMR ۷۴.۲ و برای CSA همراه، SMR ۱۳۵.۹ بود. این ارتباط در گروههای مسنتر کمتر مشهود بود و در افراد ۱۸ تا ۳۵ ساله به ۷.۰، ۱۱.۳ و ۱۹.۵ و در افراد ۳۶ سال یا بالاتر به ۳.۳، ۳.۱ و ۲.۸ کاهش یافت. نویسندگان دریافتند که بیمارانی که تحت درمان با فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP)/فشار مثبت دو سطحی راه هوایی قرار میگیرند، خطر مرگ و میر بالاتری نسبت به بیمارانی که تحت درمان CPAP قرار نمیگیرند، دارند، اما هشدار دادند که عوامل مخدوشکننده کنترل نشده ممکن است در این تأثیر نقش داشته باشند. یافته خاص افزایش مرگ و میر مرتبط با CSA عبارت است از: به گفته بوکانان، جالب است. پیدا کردن بالش مناسب یک فرآیند کاملاً فردی است، بنابراین هیچ راهی برای اطمینان از اینکه آیا یک بالش خاص برای شما مناسب است یا خیر، وجود ندارد.
فکر میکنم این جالب باشد، اما میدانم که، به خصوص در کودکان، وادار کردن آنها به رعایت CPAP میتواند دشوار باشد. فکر میکنم جالب باشد که بدانیم آیا فشار بیشتر برای وادار کردن بچهها به رعایت CPAP، مرگ و میر را کاهش میدهد یا خیر. هر چه فشار خون شما بالاتر باشد، قلب شما برای پمپاژ خون در بدن سختتر کار میکند. امروز ما دکتر جیمز کیم، پزشک مراقبتهای اولیه در کلگری، کانادا را داریم. آپنه انسدادی خواب احتمالاً یکی از عوامل خطر قلبی است که کمتر تشخیص داده میشود، اما بسیار مهم است که ما معمولاً در مراقبتهای اولیه از آن غافل میشویم. این رویکرد در بین بیماران و ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی در حال افزایش است و پذیرش درمانهای آپنه خواب در منزل را تسریع میکند. ما هر روز این بیماران را میبینیم. اینها دادههای عظیمی هستند، به خصوص برای مراقبتهای اولیه، زیرا همانطور که اشاره کردید، ما هر روز این افراد را میبینیم. دکتر کیم، ارتباط این مطالعه با مراقبتهای اولیه چیست؟
